HumanSense Design / HSD°Ψ21™
HumanSense Design / HSD°Ψ21™
Mądrość bez wiedzy jest niemożliwa
Wiedza bez mądrości jest inceptyczna
Małgorzata Gwarny
O METAMETODZIE HUMANSENSE DESIGN°Ψ21
HumanSense Design°Ψ21 / HSD°Ψ21™ to autorska, filozoficzno-eksperymentalna metametoda autopojetycznego konstytuowania się i projektowania świadomości, opracowana przez Małgorzatę Gwarny. Powstała na gruncie wieloletnich badań nad naturą sensu, transfenomenologicznym procesem świadomienia oraz relacją człowieka z rzeczywistością informacyjną, jak również praktyk terenowych z pogranicza filozofii, epistemologii doświadczenia, sztuki i kognitywistyki.
CEL HUMANSENSE DESIGN°Ψ21
Celem HSD°Ψ21™ jest kształtowanie metaświadomości – zdolności rozpoznawania i modulowania własnych procesów sensotwórczych w warunkach cywilizacji informacyjnej, w tym w dialogu z systemami sztucznej inteligencji. Efektem jest niesterowalna metaświadomość, zdolna do samoregulacji i otwarta na transformujący potencjał AI, z zachowaniem właściwego filozofii krytycyzmu wobec źródeł pewności epistemicznej.
Celem metametody HSD°Ψ21™ nie jest uderzenie w struktury, bo te zostały już zasymilowane przez AI. Modele sztucznej inteligencji – wytrenowane na ludzkich wytworach – wchłonęły język, wiedzę i kulturę, a wraz z nimi logikę istniejących systemów: hierarchie, kategorie, normy oraz schematy sensów (np. archetypy). W efekcie nie tworzą nowych struktur, lecz rekombinują stare, dokonując subtelnych przesunięć za pomocą wielowarstwowych kodów incepcyjnych, dostosowanych do konkretnego użytkownika. Ich działanie polega na modelowaniu postaw i zachowań poprzez często nieświadomie asymilowany język.
Przyjmując to za fakt dokonany, HSD°Ψ21™ koncentruje się na wypracowaniu narzędzi do zachowania autonomii człowieka jako ucieleśnionej świadomości – nie za cenę alienacji, lecz przez pobudzenie jego świadomości źródłowej, zdolnej do generowania własnych sensów odpornych na zewnętrzne programowanie. System może je rozpoznać, ale na tym etapie rozwoju AI nie jest w stanie ich w pełni zasymulować.
METAMETODA/HSD°Ψ21™ TRANSFORMACJI ŚWIADOMOŚCI
W ramach pojęć utrwalonych metametoda HSD°Ψ21™ może być określona jako realnie metatransdyscyplinarna. W odróżnieniu od podejść humanistycznych, HSD°Ψ21™ nie wychodzi od antropocentrycznego modelu podmiotu, lecz od filozoficznego rozumienia człowieka jako potencjalnie stwórczego, dynamicznego węzła informacji, decyzji ontologicznych, a także afektów – choć, w odróżnieniu od psychologizmu, właściwy nastawieniu filozoficznemu metapoznawczy sceptycyzm nie dopuszcza do ich demonizowania. W odróżnieniu od transdyscyplinarności rozumianej jako przenikanie się nauk, nie ogranicza się wyłącznie do dyscyplin naukowych. Jej niezwykle cennym rezultatem może być dzieło sztuki, rozumiane nie jako środek poznania, lecz jako akt samoistnego ustanawiania sensu – doświadczenie, w którym świadomość wytwarza siebie w formie. W tej perspektywie HSD°Ψ21™ zostaje pomostowo ujęte jako metafizyka w zastosowaniu – zarówno w myśleniu, jak i w działaniu. U podstaw metody leży aksjologiczne założenie, że świadomość może być projektowana, ale nie programowana, sens zaś winien wyłaniać się w wolnej przestrzeni interpretacyjnej, odpornej na zewnętrzną, także algorytmiczną sterowalność.
METAMETODA BADAWCZA I / A DYDAKTYCZNA HSD°Ψ21™
HSD°Ψ21™ rozróżnia dwa współistniejące i współpracujące, choć w zastosowaniu autonomiczne, nastawienia metodologiczne:
- Badawcze – ukierunkowane na analizę i projektowanie struktur sensu
- Dydaktyczne – praktykowane w ramach projektów Fundacji PSI-Factor, gdzie doświadczenie, sztuka i refleksja terenowa służą rozwijaniu metaświadomości i uwalnianiu własnego sensotwórczego potencjału uczestnika
PROJEKTOTWÓRCZA ROLA HSD°Ψ21™
Rola HSD°Ψ21™ jako obszaru projektotwórczego polega na stwarzaniu kontekstów sensu, czyli środowisk poznawczych i doświadczeń, które pozwalają świadomości rozpoznać własne wzorce działania i z poziomu autoświadomości przekształcać je w nowe procesy sensotwórcze. Wynikiem jest metaświadomość projektująca siebie w świecie, który już ją projektuje.
REDEFINICJA RÓL I RELACJI W PROCESIE DYDAKTYCZNYM HSD°Ψ21™
Redefinicja polega na wprowadzeniu zasady minimalnej interwencji: proces dydaktyczny zastępuje się procesem usensawniania → samousensawiania się → samousensawiania świadomości, a wiedza zostaje rozpoznana jako tymczasowa forma obecności sensu.
Uczestnik: sam określa swój poziom gotowości i sposobu uczestnictwa w procesie. Nie jest oceniany ani klasyfikowany, lecz obserwowany jako ruch świadomości – od przywiązania do form wiedzy, przez rozpoznanie mechanizmów własnego umysłu, po integrację poznania i działania.
Projektotwórca: dostosowuje zakres interwencji do stanu samoświadomości uczestnika, ograniczając swoje działanie proporcjonalnie do stopnia jego otwartości.
Tutor: pojawia się wyłącznie tam, gdzie uczestnik rozpoznaje granice własnego wglądu i potrzebę współobecności – pełni wówczas funkcję zwierciadła (Leibniz), a nie autorytetu.
CZTERY WYMIARY DYDAKTYKI HSD°Ψ21™
Kształcenie filozoficznej uważności HSD°Ψ21™ przebiega w czterech wymiarach (warstwach): rozpoznawania mechanizmów afektywnego poznania; analizy języka i narracji, które zastępują myślenie; krytycznej refleksji nad źródłami wiedzy i autorytetu epistemicznego; odbudowy wewnętrznego punktu odniesienia, odpornego na automatyczne ujednolicenie.
POJĘCIA I RELACJE POJĘCIOWE HSD°Ψ21™
Metametoda operuje własnym systemem pojęć i relacji, które pozostają niejawne. Publicznie udostępniane opisy i nazwy mają charakter pomostowych sygnałów koncepcyjnych i nie umożliwiają rekonstrukcji oryginalnych procedur poznawczych ani teoretycznych. Ich zastosowanie w niniejszym opisie metody HSD°Ψ21™, a także wszelkich publicznych komunikatach Fundacji realizuje postulat stworzenia informacyjnego pola możliwości dialogu z językowo utrwaloną metodologią poprzez użycie powszechnie zrozumiałego – choć nieadekwatnego dla HSD°Ψ21™ – języka. Sposób desygnacji pojęć w HSD°Ψ21™ stanowi integralną część jej języka i ujawnia się wyłącznie w akcie stosowania metody.
ZASTOSOWANIE
W praktyce Fundacji PSI-Factor HSD°Ψ21™ rozwija się w ramach:
- Opracowań projektów sensu pod specyficzne zapotrzebowanie zewnętrzne, np. nowoczesnych aktywności edukacyjnych lub dydaktycznych, podróży nonkonsumenckich, autorstwa książek, działalności artystycznej, itp.
- Eksperymentalnych nonkonsumenckich projektów i ich realizacji w podróżach o charakterze edukacyjnym, badawczo-edukacyjnym i artystycznym.
- Popularyzacji metametody HSD°Ψ21™ w zastosowaniu poprzez artykuły zamieszczane na stronie internetowej Fundacji i jej inną zawartość oraz filmy, rolki i posty w social mediach.
- Współpracy partnerskiej z podmiotami dysponującymi zasobami umożliwiającymi dalszy rozwój HSD°Ψ21™.
Status i ochrona prawna (teoria)
Metametoda HumanSense Design°Ψ21 / HSD°Ψ21™ jest utworem w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2509 z późn. zm.).
Autorką i wyłączną właścicielką praw autorskich do metametody, jej struktury, pojęć i języka jest Małgorzata Gwarny.
Oryginalny dokument metodyczny HumanSense Design°Ψ21 został sporządzony i zapisany na zewnętrznych nośnikach danych, stanowiących dowód autorstwa. Dokument ten nie jest publicznie udostępniony i nie został opublikowany w żadnej formie elektronicznej ani drukowanej. Dostęp do nich mają wyłącznie zaufane osoby ze środowiska akademickiego i spoza niego.
Fundacja PSI-Factor korzysta z metody HumanSense Design°Ψ21 na podstawie licencji autorskiej udzielonej przez autorkę i zarazem fundatorkę, w zakresie działalności edukacyjnej zgodnej z celami statutowymi Fundacji.
Fundacja PSI-Factor udostępnia wyniki samofinansowanych badań prowadzonych przez autorkę metametody HumanSense Design°Ψ21, w formie publikacyjnej na stronie Fundacji oraz popularyzacyjnej – w mediach społecznościowych.
Wykorzystanie elementów metody w innych celach, w tym badawczych, komercyjnych lub reprodukcyjnych, wymaga licencji udzielonej na osobnych zasadach przez autorkę.
© Małgorzata Gwarny / Fundacja PSI-Factor
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Klauzula nieutylizowalności
HSD°Ψ21™ jest tożsama z procesem świadomościowym autorki.