Klucz 1: Inspiracje filozoficzne
HumanSense Design°Ψ21 nie wyrasta z żadnej pojedynczej szkoły, dyscypliny ani tradycji. Jest raczej wielopoziomową – i tymczasowo utrwaloną w zapisie – syntezą doświadczeń, wglądów i poznawczych przejść dokonujących się w różnych etapach życia traktowanego jako proces świadomościowy, który nadal trwa i transmutuje.
Obejmuje zarówno wiedzę filozoficzną – zdobytą i przekazywaną w trybie akademickim oraz poza nim – wiedzę przypisaną do poszczególnych dyscyplin naukowych, jak i rozmaite doświadczenia, które umożliwiły weryfikację wcześniejszych przeświadczeń, praktykę artystyczną, a także doświadczenia egzystencjalne, cielesne oraz emocjonalne.
Poniższy Klucz 1 otwiera drzwi (które w istocie zawsze były otwarte, więc „klucz” działa wyłącznie jak metafora) do jednego z tych obszarów: źródeł filozoficznych – jednego z warunków możliwości powstania HSD°Ψ21™.
WARSTWA I — DOŚWIADCZENIE (ONTOLOGIA PROCESU)
Fenomenologia (Husserl, Merleau-Ponty, Ingarden)
→ świadomość jako akt ujawniania sensu
→ meta-epoche: zawieszenie sądu, by projektować percepcję
Egzystencjalizm i fenomenologia życia (Heidegger, Jaspers)
→ bycie-w-świecie jako edukacja ontologiczna
→ autentyczność = świadomość przechodząca przez samą siebie
Procesualna ontologia (Whitehead)
→ człowiek jako zdarzenie relacyjne, nie substancja
→ sens jako ujawniający się w przepływie doświadczeń
WARSTWA II — RELACJA I ZWIERCIADŁO (INTERSUBIEKTYWNOŚĆ)
Monadologia (Leibniz)
→ monada jako zwierciadło wszechświata
→ harmonia apercepcyjna: dynamiczne współrezonowanie między monadami
Filozofia dialogu (Buber, Levinas, Bakhtin)
→ sens jako wydarzenie między podmiotami
→ projektowanie świadomości przez spotkanie
Hermeneutyka (Gadamer, Ricoeur)
→ rozumienie jako samointerpretacja w relacji
→ sens jako ujawniający się w dialogu z innym i z sobą
WARSTWA III — JĘZYK I WYRAŻENIE (SEMIOTYKA SENSU)
Filozofia języka (Wittgenstein, Austin, Derrida, Kristeva, Barthes)
→ język jako medium projektowe świadomości
→ akt mowy = akt kreacji rzeczywistości
→ sens jako powstający w różni, rytmie, performansie
Estetyka (Kant, Nietzsche, Dufrenne)
→ estetyczne doświadczenie = poznanie poprzez zmysł
→ piękno i ironia jako operatory samoświadomości
WARSTWA IV — SYMBOL I ARCHETYP (MITOLOGIA SENSU)
Symbol (Cassirer, Jung, Ricoeur, Eliade)
→ symbol jako struktura ujawniania sensu
→ archetypy jako matryce procesu świadomości
→ symbol jako inspiracja refleksji bez gotowej odpowiedzi
Mit (Campbell, Lévi-Strauss, Blumenberg)
→ mit jako mapa przemiany sensu (mikro- i makroskala)
→ struktury mityczne jako modele świadomości zbiorowej
→ mit jako możliwiający kontakt z niewyrażalnym
WARSTWA V — METAPRZETWARZANIE (EPISTEMOLOGIA PROJEKTOWA)
Pragmatyzm i konstruktywizm (James, Dewey, Varela)
→ poznanie jako czynność projektowa
→ myślenie = działanie w przestrzeni sensu
Post-strukturalizm i dekonstrukcja (Foucault, Deleuze, Derrida)
→ demontaż systemów totalnych, ujawnianie śladów sensu
→ projektowanie poprzez destabilizację struktur
Orientalne koncepcje świadomości (buddyzm, taoizm, joga)
→ przekroczenie dualizmów: psyche/soma, myślenie/działanie
→ świadomość jako proces bez centrum
Uwaga autorska:
Autorka nie zajmuje się archiwistyką własnych inspiracji.
Powyższe zestawienie wygenerowały 2 chatboty na podstawie przesłanych im fragmentów opublikowanego na tej stronie opisu HSD°Ψ21™, potwierdzając w ten sposób filozoficzne powiązania autonomii indywidualnego sposobu myślenia.
Otrzymane wyniki zostały zweryfikowane i uporządkowane w warstwy przez autorkę HSD°Ψ21™.